Het maakt niet uit of iemand dun of stevig gebouwd is: het vet rond de organen is het gevaarlijkst. Er bestaat zelfs een term voor: “metabolisch obese dun”: weinig vet aan de buitenkant, veel vet aan de binnenkant.
3. Chronische laaggradige ontsteking
Het doet geen pijn, je voelt het niet, maar het is er wel. En het houdt de hele stofwisselingscyclus in stand die de lever langzaam beschadigt.
Wanneer deze combinatie optreedt, begint de lever overtollige energie op te slaan. Eerst slaat hij glucose op, daarna vet. Als hij niets meer kan opslaan, stuurt hij het naar andere delen van het lichaam. Na verloop van tijd ontstaat er een vicieuze cirkel: meer insuline → meer vet → meer ontstekingen → meer leverschade.
Signalen die je mogelijk waarschuwen zonder dat je het merkt.
Deze signalen lijken niet altijd belangrijk… totdat je de verbanden legt:
Vermoeidheid na het eten.
Hersenmist.
Tailleomtrek groter dan 90 cm (bij mannen mag deze hoger zijn).
Triglyceriden boven 100 mg/dL.
Laag HDL-cholesterol.
Vlekjes in de nek of huidplooien.
Frequent snurken.
Verhoogd urinezuurgehalte.
Aanhoudende honger of trek in zoetigheid.
Toename van buikvet ondanks normale testresultaten.
Als je drie of meer van deze symptomen hebt, is de kans groot dat insulineresistentie de onderliggende oorzaak is… en dat je lever dat laat zien.
Essentiële onderzoeken die u bij uw arts kunt aanvragen
Om te begrijpen wat er werkelijk aan de hand is, is het niet voldoende om alleen de glucosewaarde te meten. Dit is wat belangrijk is:





